Na początku lat 50’ Szwedzka lekarka  Dr. Astrid Brohult pracowała szpitalu dziecięcym  ‘Crownprincess Lovisasu’’ w Sztokholmie gdzie leczyła dzieci chore na leukemię. Pragnąc im pomóc, zaczęła prowadzić badania mające na celu odkrycie aktywnych substancji stymulujących produkcje białych krwinek .

W trakcie owych badań, a był to rok 1952, Dr. Brohult, zaobserwowała, że podawanie dzieciom z białaczką szpiku pochodzącego ze świeżych kości cieląt  powoduje zwiększanie liczby białych krwinek.

Jej mąż, wybitny biochemik Sven Brohult, latami pracował nad wyodrębnieniem substancji czynnej ze szpiku kości cieląt, aż odkrył, że to alkiloglicerole mają wpływ na wzrost liczby białych krwinek.

Swoje odkrycie udostępnili firmie farmaceutycznej. Jednak okazało się, że miała problemy z wydobyciem wystarczającej ilości alkilogliceroli ze szpiku kostnego do użytku komercyjnego.

Badania trwały dalej, aż odkryto, że najlepszym źródłem alkilogliceroli jest rekin grenlandzki, którego olej wątrobowy zawiera aż do 50 procent alkilogliceroli.

Pod koniec lat 50. Astrid Brohult  regularnie podawała pacjentom onkologicznym alkiloglicerole.

W latach 70. XX w. Brohultowie opublikowali serię badań opartych na stosowaniu alkilogliceroli u pacjentów z inwazyjnym rakiem szyjki macicy, którzy poddawani byli radioterapii.

Chociaż badania mają charakter retrospektywny, wstępna informacja uzyskana dzięki tym wczesnym pionierskim pracom wykazuje wysoki poziom skuteczności zarówno w zwalczaniu raka jak i zmniejszeniu toksyczności leczenia nowotworów (radioterapii i cytostatyków).

Jak wyglądały badania?

Dane od prawie 3000 pacjentów podzielono na tych, którzy przyjmowali alkiloglicerole na tydzień przed radioterapią oraz tych, którzy rozpoczęli stosowanie alkilogliceroli równocześnie z rozpoczęciem radioterapii w dawce 200 mg alkilogliceroli (3 x dziennie – 1 do 3 miesięcy)

Porównywano je do innych pacjentów, którzy nie przyjmowali alkilogliceroli.

Najlepsze wyniki uzyskano u osób, które rozpoczęły stosowanie alkilogliceroli na tydzień przed radioterapią i miały najwyższą łączną dawkę.

Dane te sugerują, że alkiloglicerole zaczęły wpływać hamująco na tkankę nowotworową jeszcze przed rozpoczęciem naświetlań.

Alkiloglicerole zmniejszają również uszkodzenia tkanek powstałe w wyniku naświetlań (działanie niepożądane radioterapii)

W badaniu z podwójną ślepą próbą wykazało, że stosowanie alkilogliceroli zmniejszało o 50 procent uszkodzenie tkanek w porównaniu do placebo.

Życie Brohultów to fascynująca historia wielkiej miłości i wspólnej pracy, nauki i intuicji, które zaowocowały odkryciem alkilogliceroli – substancji cenionej po dziś dzień za swoje niezwykłe właściwości.